Arkeoloji Sözlüğü

-E-

EKHINUS: Dor Düzeni'nde abakus'un altında kalan, dışbükey kesitli silmeye verilen ad. İon Düzeni'nde ise, başlığın volüt'leri arasında kalan bezemeli kesimdir.

EKKLESIA: Siyasal haklara sahip yurttaşlar tarafından kurulan Halk Meclisi'ne verilen ad. Bu meclis, devlet görevlilerini seçer, yasa çıkartır, savaş, barış ve anlaşma imzalanması gibi konularda kararlar alırdı.

EKKLESIASTERION: Ekklesia'nın toplandığı yere verilen ad.

EKLEMELİ (Eklentili) DİLLER: Sözcüklerin kökenlerini etkilemeden, önek, sonek ya da ara ek katılması. Bu terim, çekimli ya da ayrışkan olmayan dilleri ifade eder. Eklemeli dillerin en tanınmışları Altay dilleridir. Bu dillerin en önemli örnekleri Türkçe ve Moğolca'dır. Fakat bu aileye Japonca ve Macarca gibi birbirinden çok uzak bölgelerde konuşulan diller de dahil edilebilir. (Osmanlıca=İltisaki diller).

ELEKTRON: Eski Yunanistan'da altın gümüş karışımı sikkelere verilen ad.

EMBOLE: Roma İmparatorluğu'nda Mısır'dan her yıl düzenli olarak yapılan yıllık buğday ithalatına verilen ad.

EPHEROS (Ephoroi): Sparta'da devlet denetçilerine verilen ad.

EPISTYL: Arkhitrav ya da baştabanın diğer adı.

ERKEN HELLADİK: Erken Tunç Çağı'nda, yaklaşık olarak M.Ö. 2900-2000 yılları arasında, Yunanistan anakarasında uygulanan seramik dönemi'ne verilen ad.

ERKEN MİNOA: Girit'te yaklaşık olarak M.Ö. 3000-2000 yılları arasındaki Erken Tunç Çağı seramik dönemi'ne verilen ad.

EQUITES: Belli bir gelire sahip olduklarından askerliklerini süvari olarak yapan atlılar sınıfına verilen ad.

EXCUBITOR: Roma İmparatorluğu'nda saray muhafızlarına verilen ad.