|
Nasıl bir çocuktunuz ?
Nasıl bir çocuktunuz ? |
Yanıt: Nasıl bir çocuktunuz ?
Kavgacı
Mahallede güzel kavga ederdim |
Yanıt: Nasıl bir çocuktunuz ?
Sakin ve sürekli bana mama versene diyen bir çocukmuşum ;ntlla; |
Yanıt: Nasıl bir çocuktunuz ?
Hiçbir şey yemeyen, yaşıtlarından çok zayıf.
Hatta annem okula giderken, kapı önünde yakalar bir kaç lokma daha tıkıştırmaya çalışırdı. Yaramaz değildim ama evde durmazdık çocukken hep sokaklardaydık. Gerçi annem çok salmazdı beni, yaşıtlarım akşam bile sokaktaydı ben çıkamazdım. Ama en önemlisi başım kazadan kurtulmazdı. Zayıf olunca, hep bir düşme, merdivenlerden yuvarlanma olayım vardı. O kadar düştüğüm halde kedi misali 9 canlıydım, hiçbir zaman parmağım dahi kırılmadı, incinmedi. Ama yolda düştüğümde, dizim çok kanardı, çorap dayanmazdı bana. Yalnız o yaşta bile akıllıydım, neyin ne olduğunu bilirdim. Alık değildim, aklım bir karış havada değildi. O zamanlar bu kadar çeşit yoktu, bizim oyuncağımız olmadı bu kadar çeşitli, kendimiz elbiseler diker, bezden bebek yapardık. Oyunlarımız sokakta geçerdi. Bu yüzden her gördüğünü isteyen bir çocuk değildim. Ama hayalciliğim çocukken de çok vardı, hayal gücümün sınırı yoktu o zamanda. Neyse şu an bu konu duygulandırdı, kaçtım ben ;childgirl; |
Yanıt: Nasıl bir çocuktunuz ?
Hiperaktif ve şımarıktım.
|
Yanıt: Nasıl bir çocuktunuz ?
Yaramaz. Neyse ki büyüdük de uslu olduk ;gülümseme;
|
Yanıt: Nasıl bir çocuktunuz ?
|
Yanıt: Nasıl bir çocuktunuz ?
Sakin ve uyumlu.
|
Yanıt: Nasıl bir çocuktunuz ?
Uslu sakin
|
Yanıt: Nasıl bir çocuktunuz ?
Yaramazdım baya
|
Yanıt: Nasıl bir çocuktunuz ?
Pek yaşayamadım fakat ileriyi düşünen ve temelini atan bir çocuktum.
|
Yanıt: Nasıl bir çocuktunuz ?
Sakin ve mutlu bir cocukluğum oldu.
Babamın omuzlarında gezdiğimi hatırlıyorum. Prenses gibi büyütüldüm, hatırladığım bir travmam yok. Çok şanslıyım galiba ;şmpyn; |
Yanıt: Nasıl bir çocuktunuz ?
Çocuk anlarım çok karışık, iyi şeyler de var, kötü şeyler de..
Harika diyebileceğim anlarım da, hayal kırıklıklarım da.. Keşke hepimiz hep çocuk kalabilsek, hiç büyümesek kirlenmesek.. Aynı ışık ve heyacanla parlayabilsek.. İnsan büyüdükçe bilgilenir, bilgi ise kibirlendirir.. Sevgi öyle değil ama en çok çocuklukta vardır.. Sevgi geliştirir kardeş kılar.. O yüzden çocuklara her zaman büyüklerden daha çok saygı duymuşumdur. Benden büyüklere ise sevgi.. :) “Aranızda en küçük kimse aslında en büyük olan odur.” Hayatım boyunca unutmak istemediğim bir söz.. |
Yanıt: Nasıl bir çocuktunuz ?
Mutlu ve sevilen bir çocuktum, ama hayat sorumluluklarını erken itmiş omuzlarıma, büyümüşüm :)
|
Yanıt: Nasıl bir çocuktunuz ?
Gecekondu da büyüdüğümüz için, hiç yerim de durmazdım bir sürü anılarım var .d
|
Yanıt: Nasıl bir çocuktunuz ?
dışardan içeri girmeyen, oyun delisi biriydim. aaa durun ya hala öyleyim ki ben.
|
Yanıt: Nasıl bir çocuktunuz ?
Kırıp döken
|
Yanıt: Nasıl bir çocuktunuz ?
Annemin ve babamın bakışından ne demek istediğini anlayan bir çocukmuşum. Şimdi olduğumdan çok daha uysal ve akıllı. :)
|
Yanıt: Nasıl bir çocuktunuz ?
Babamın iş yerlerinde çalışarak zaman geçti. Arada arkadaşlarla oynamaya kısa vakitler bulur değerlendirirdim. Kahvehanemiz vardı orda oyun oynardım büyüklerle (: gazete tv falan geçerdi zaman. Sıradan bir çocukluktu
|
| Saat: 19:22. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.6
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.
Altyapı bilgilerini okuduğunuz vBulletin yazılımı ForumAdası üzerinde lisanslı kullanılmaktadır.