|
Yanıt: Sen yokken acılar kalıcı oldu..
Gemiler batınca geminin canı acımaz.
|
Yanıt: Sen yokken acılar kalıcı oldu..
Seni affedemiyorum çünkü; düştüğün karanlık kuyulardan çıkman için sana hep el uzatan benken, beni düşmeyeceğim kuyulara sen zorla attın.
|
Yanıt: Sen yokken acılar kalıcı oldu..
Sen eski sen olsan, ben o sana gelen yolları yıktığım gibi yine kendi ellerimle yapardım. ama şimdi gördüğüm sen, buna değmezsin.
|
Yanıt: Sen yokken acılar kalıcı oldu..
Benim yaralarım derinden öyle yara bandı ile kapanmaz.
|
Yanıt: Sen yokken acılar kalıcı oldu..
Elinin saçlarına ne zaman gideceğini biliyorum... yanaklarının ne zaman kızdırdığını, ne zaman dudaklarını ısırdığını da... çok gülünce gözünden istemsizce yaş geldiğini de... hatta her tıraş olduğunda cildini kestiğini bile biliyorum... bir tek beni ne zaman seveceksin onu bilmiyorum...
|
Yanıt: Sen yokken acılar kalıcı oldu..
"İyi ki o yolları yürüdüm, iyi ki o çiçekleri ektim. İyi ki hata yapmak beni hatasını kabullenebilen erdemli bir insan yaptı. İyi ki sevdim, iyi ki saydım, iyi ki çabaladım, emek verdim. Hiçbiri için pişman değilim. Beni böyle bir insan yapan her şeye sonsuz teşekkürler."
|
Yanıt: Sen yokken acılar kalıcı oldu..
İçinizin güzelliğinden öpen bir adam olsaydı,
Yazmazdınız belki bu kadar. Belki daha az hırçın, Daha çok dağınık, Ve başınıza buyruk olabilirdiniz. Mesela boyamazdınız saçlarınızı, Saçlarınızın beyazından öpen biri olsaydı, Yaşanmazdı işte tüm bu, Sen güzelsin ben güzelim karmaşaları. Kimse dışını öpmeden içini sevmiyor azizim durum bu. Sen güzelsin, Gece güzel.. Göre bilene, görmek isteyene.. |
Yanıt: Sen yokken acılar kalıcı oldu..
Sabah oldu.
Ve ben kazandım dedim herkese. Buradan giderken, tüm kemiklerim kırık, sıkı bir dayak yemiş gibiyim. Koca bir şehrin tüm ışıkları söndürdüler. Bir çocuğu uyandırdılar uykusundan, ağladı. Herkesin önünde, ben kazandım dedim giderken. Onlar da başlayan bitti diye bağırdılar tek bir ağızdan. Gövdem paramparça. Sabah oldu. Ve ben kazandım. -Burak Akyol |
Yanıt: Sen yokken acılar kalıcı oldu..
İnsan çalar saat değildir, erteleyip duramazsın.
Bugün aramazsan, yarın bulamazsın. Dinlemezsen, öğrenemezsin. Kaç şehir, kaç ülke gezersen, dünya bildiğin o kadardır. Okuduğun kitap sayısı kadar kelime konuşursun. Kaç insana karşılıksız yardım edersen, o kadar karşılıksız yardım görürsün. Sürekli konuşursan, duyamazsın. Küçük insanların hikâyelerine değer vermezsen büyük adam olamazsın. Birini sadece ‘kavga’ ederek yenemezsin. Zengin olabilirsin ama saygın olmak için eğitim almalısın. Büyük görürsen küçük, küçük görürsen büyük sayılmazsın. Yalnızca düşünerek hayallerini gerçekleştiremezsin. Hiçbir şeyden korkmazsan, kaybedersin. Kaybetmeyi öğrenmeden, kazanamazsın. Çok güzel gülmek istiyorsan, çok güzel ağlamalısın. ‘Ertelemek’ ile ‘bir gün mutlaka yapacağım’ arasındaki bağı kavramazsan, hiç başaramazsın. Sadece para sayarsan, zamanla insan saymazsın. Sınırların olmaz ise boğulur, kimseye izin vermezsen yalnız kalırsın. Özür dilemek, teşekkür etmekle, alçalmazsın. Her şeyi kalbinle yap. Unutma, sen “insansın.” -Umut Güner- |
Yanıt: Sen yokken acılar kalıcı oldu..
“Şimdi sen yoksun ya,kendi şehrim bile gurbettir bana.”
|
| Saat: 03:46. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.6
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.
Altyapı bilgilerini okuduğunuz vBulletin yazılımı ForumAdası üzerinde lisanslı kullanılmaktadır.