Kendimi şöyle teselli ediyorum;
Sabret, bu kadar hayırsıza denk gelmenin de bir hayrı vardır elbet.

Şair Cemal Süreya'nın bir şiiri var, sorar: "Sizin hiç babanız öldü mü?" diye, cevabı da kendisi verir; "Benim bir kere öldü, kör oldum" diyerek. Sonra ekler:

Yıkadılar aldılar götürdüler
Babamdan ummazdım bunu, kör oldum

Ben Babamın kızıyım.
Babam bana tırnağım kırıldığında ağlamayı değil,diğer dokuz tırnağımıda kesmeyi öğretti.
Onun için ben,basit insanları kıskanmam.
Ağaç benim olmadıktan sonra,isteyen istediği yerde oturabilir. Oturduğun yerde şeref bırakta ananı değil,şanını konuşsunlar.

Herkes anlayış bekliyor ya.
Sağa dönüyorum beklenti, sola dönüyorum beklenti.
Kimse sormuyor sen ne istiyorsun, seni de anlamamız gerekir mi diye.
Herkes anlayış bekliyor muhteşem olay.

O kadar sıkıldım ki ne istediğini ve ne hissettiğini bilmeyen insanlardan.
Rengi belli olmayan, özellikle ne istediğini bilmeyen hiçbir insan istemiyorum hayatımda.
Tahammül edemiyorum belirsizliğe, dengesizliğe.
Ben artık bana değer veren insana değer vermek istiyorum.
Beni merak eden, arayıp soran, içten gelen samimiyete yer veriyorum.
Vermeden almak isteyen insan tiplerinden bunaldım artık.
Bu tip insanlarla ömür de geçmez, hayat da bitmez.
Zehir olur her şey bize.
Ben zehirlenmek istemiyorum.
Kısacası huzur istiyorum artık.
Yorulmak istemiyorum.
İnsan insana yük de olmamalı bence.
Zaten herkesin canı burnunda, herkesin stresi kendisine yeter.
Bir de birilerinin yorgunluğu çekilmiyor yani.




;saygilar;

[Only registered and activated users can see links. Click Here To Register...]


Fiona'nın İzolasyon sürecinin 3. gününden Merhaba ;rose;
Bugün biraz daha iyiyim.Yatmaktan tüm kemiklerim ağrıyordu.Ayrıca yattıkça daha da hasta hissediyordum kendimi.
Kalkıp bir kahve yaptım kendime missler gibi ojemi de sürdüm.
Yeter artık da.

[Only registered and activated users can see links. Click Here To Register...]


Merhabalar,
Fiona izolasyon sürecinde 5. gününü bitirmek üzere. ;wink;
Yat yat nereye kadar dedi ve geçti iş başına. Ayrıca evet memnuniyetsiz olduğum annem tarafından tekrar yüzüme vuruldu. Olsun seviyorum bu hallerimi.
İşteyken evde olmak isteyip, evdeyken de işte olmak istemem kadar saçmalık yok.Evdesin yat debelen kes sesini işte.
O zaman ne diyoruz bugünler de geçecek, neler neler geçmedi ki. ;amantanrım;


Gelsin Pazartesi...

Ne diyordu Halikarnas Balıkçısı;

"İyi insanlar kırıldıkları zaman sevmeyi bırakmazlar, göstermeyi bırakırlar."

Nerededir bilmiyorum... Sağlığı iyi mi, derdi var mi, hiç haberim yok. Beni bekliyor mu onu da bilmiyorum. Belki de bekliyor olma ihtimalidir beni hayatta tutan, yürümemi sağlayan. Şairin dediği gibi: "bırakın sevmesini, seviyor olabilme ihtimali bana yeter."

Eyvallah, Hikmet Anıl Öztekin

Sezen Aksu ne güzel anlatmış,

"Düşman değilim ama düştün gözümden."

Her zaman açıklama yapmak zorunda değilsin.
Şu da bir seçenektir;


CANIM ÖYLE İSTEDİ!

Çok kötü bir olay yaşadığınızda, ruhunuzun bir parçasını kaybettiğinizi söylerler. Ruhunuzun parçası gider, uzaklara sürüklenir.

Bir teyze oluşum var birde teyzelerim hiç olmasalardı deyişim aradaki uçurum kadar farkı oluşturan nedir acaba?

Bir çaya, bir sigaraya müptelayım bu sıra

Kimsenin kara kaşı, kara gözü umrumda değil, hiç olmadı. Nerede beni çağıran biri var onun yanında olmaya çalıştım, azıcık olsun değerli olduğunu hissetsin diye. Hep kendimden verdim, emek vermek güzeldir, almasak da olur dedim.

Bir baktım bende bir şey kalmamış, tükenmişim.

Bana kalpsiz diyenlerin beş kuruş etmeyiş oluşu da ne bileyim..