Pay Püre Bey’in muradı, ulu bir dilek
Beşikte kertildi Banu Çiçek, o narin melek
Oğuz boyunda yankılanır şanı, adı Beyrek
Ok attı, av avladı; kaderi hep bekleyerek

Vay Beyrek, deli gönlün kime emanet?
On altı yıl zindanda, bitmez mi bu gurbet?
Hisar’ın burçlarından dumanlar tüter
Banu Çiçek yas tutar, yüreği közden beter

Vay Beyrek, deli gönlün kime emanet?
On altı yıl zindanda, bitmez mi bu gurbet?
Hisar’ın burçlarından dumanlar tüter
Banu Çiçek yas tutar, yüreği közden beter

Kafir elinde pranga, bilekte demir izi
Unutmadı obasını, o bitmeyen gündüzü
Kâfir kızı el uzattı, açtı demir kapıyı
"Git" dedi, "Kurtar artık sende kalan yapıyı."

Vay Beyrek, deli gönlün kime emanet?
On altı yıl zindanda, bitmez mi bu gurbet?
Hisar’ın burçlarından dumanlar tüter
Banu Çiçek yas tutar, yüreği közden beter

Vay Beyrek, deli gönlün kime emanet?
On altı yıl zindanda, bitmez mi bu gurbet?
Hisar’ın burçlarından dumanlar tüter
Banu Çiçek yas tutar, yüreği közden beter

Bir ozan kılığında daldı toyun içine
Baktı ki yabancı eli değer gülün saçına
Kopuzun teline vurdu, döküldü hakikat
"Bamsı Beyrek ölmedi!" dedi, koptu bir feryat

Vay Beyrek, deli gönlün kime emanet?
On altı yıl zindanda, bitmez mi bu gurbet?
Hisar’ın burçlarından dumanlar tüter
Banu Çiçek yas tutar, yüreği közden beter

Vay Beyrek, deli gönlün kime emanet?
On altı yıl zindanda, bitmez mi bu gurbet?
Hisar’ın burçlarından dumanlar tüter
Banu Çiçek yas tutar, yüreği közden beter

Vay Beyrek, deli gönlün kime emanet?
On altı yıl zindanda, bitmez mi bu gurbet?
Hisar’ın burçlarından dumanlar tüter
Banu Çiçek yas tutar, yüreği közden beter

Vay Beyrek, deli gönlün kime emanet?
On altı yıl zindanda, bitmez mi bu gurbet?
Hisar’ın burçlarından dumanlar tüter
Banu Çiçek yas tutar, yüreği közden beter

Dede Korkut geldi yine, boy boyladı, soy soyladı
Bu yiğitlik destanını dilden dile payladı
Adı kalsın dillerde, aşkı kalsın gönülde...