Kırk yılı sırtımda taşırken
Yarım kalmış yeminlerle
Aynalara bakınca gördüğüm
Yorgun bir adam gölgelerle
Yanlış sevdim, yanlış sustum
Küllerimde boğuldum
Bir evliliğin enkazında
Kendimi kaybettim, yoruldum
Sonra sen çıktın karşıma
Gülüşün bahar gibi
Ama ben kıştan geliyorum
Üşütürüm seni… biliyorum
Sana değmemeli kalbim
Ellerim yangın yeri
Benimle yürürsen eğer
Solar baharın gülleri
Seviyorum ama susuyorum
Bu en ağır bedeli
Ben karanlığa razıyım
Yeter ki sönmesin ışığın, güzelim
Yaşın daha umut kokar
Gözlerin yarınlara açık
Benimse cebimde sadece
Pişmanlık ve biraz artık
Belki sen de hissediyorsun
Bakışların ele verir
Ama benim gölgem ağırdır
Genç bir kalbi ezebilir
Bir adım atsam yanına
Dünüm düşer omzuna
Ben yanarım, alışığım
Ama sen yanma uğruma
Sana değmemeli kalbim
Ellerim yangın yeri
Benimle yürürsen eğer
Solar baharın gülleri
Seviyorum ama gidiyorum
Bu aşkın tek zaferi
Ben kaybetmeye razıyım
Yeter ki incinme sevgili
Belki başka bir zamanda
Başka bir adam olsaydım
Kırılmamış, kirlenmemiş
Sana tertemiz varsaydım
Ama şimdi susmak gerek
Bu da bir sevme biçimi
En çok seven bazen gider
Taşıyıp kendi yükünü
Sana değmemeli kalbim
Ellerim yangın yeri
Benimle yürürsen eğer
Solar baharın gülleri
Seviyorum ama gidiyorum
Bu aşkın tek zaferi
Ben kaybetmeye razıyım
Yeter ki incinme sevgili
Sana değmemeli kalbim
Ellerim yangın yeri
Benimle yürürsen eğer
Solar baharın gülleri
Seviyorum ama gidiyorum
Bu aşkın tek zaferi
Ben kaybetmeye razıyım
Yeter ki incinme sevgili
Sana değmemeli kalbim
Dualarım seninle
Bir gün biri tutmalı elini
Geçmişsiz, tertemiz ellerle
Ben uzaktan seveceğim
Adını anmadan bile
Çünkü bazı aşklar büyür
Vazgeçildikçe… içimde.