Akşam, usulca kondu omzuma
Kırık bir sonbahar gibi
Göğsümde eski bir sızıyla
Adını andı içimde biri
Penceremde üşüyen gök
Yorgun bir kuş gibi sustu
Bir ince keder geçti yoldan
Kalbim o vakit yine seni buldu

Hüzün göç etti içimin semasına
Kanat sesleri değdi yalnızlığıma
Sen, uzak bir yıldız gibi susarken
Gece çöktü en derin yanıma
Bir kuş geçer bazen insanın içinden
Bir isim düşer kalbin eşiğinden
Ben seni çağırmam artık yüksek sesle
Rüzgâr bilir yerini, sessizliğimden

Sokaklar eski bir dua gibiydi
Taşlarında ayak izin dururdu
Ben her lambada yüzünü gördüm
Gece, seni benden saklayıp durdu
Zaman, yavaş akan bir nehir
Alıp götürdü gülüşlerini
Bense kıyısında unutulmuş
Bir şarkı gibi bekledim seni

Hüzün göç etti içimin semasına
Kanat sesleri değdi yalnızlığıma
Sen, uzak bir yıldız gibi susarken
Gece çöktü en derin yanıma
Bir kuş geçer bazen insanın içinden
Bir isim düşer kalbin eşiğinden
Ben seni çağırmam artık yüksek sesle
Rüzgâr bilir yerini, sessizliğimden
Hüzün göç etti içimin semasına
Kanat sesleri değdi yalnızlığıma
Sen, uzak bir yıldız gibi susarken
Gece çöktü en derin yanıma
Bir kuş geçer bazen insanın içinden
Bir isim düşer kalbin eşiğinden
Ben seni çağırmam artık yüksek sesle
Rüzgâr bilir yerini, sessizliğimden

Ne varsa senden kalan
Bir gölge şimdi duvarlarda
Biraz yağmur, biraz son gece
Biraz sen, biraz da yokluğun var burada
Ben artık ayrılığı
Bir çiçek gibi taşıyorum içimde
Soldukça çoğalan bir renk misali
Seni saklıyorum derinimde

Hüzün yine döndü göç yollarından
Bir kuş gibi geçti düşlerimden
Sen yoksun, ama adın hâlâ
Geceyle birlikte iner kalbimden

Hüzün göç etti içimin semasına
Kanat sesleri değdi yalnızlığıma
Sen, uzak bir yıldız gibi susarken
Gece çöktü en derin yanıma
Bir kuş geçer bazen insanın içinden
Bir isim düşer kalbin eşiğinden
Ben seni çağırmam artık yüksek sesle
Rüzgâr bilir yerini, sessizliğimden
Hüzün göç etti içimin semasına
Kanat sesleri değdi yalnızlığıma
Sen, uzak bir yıldız gibi susarken
Gece çöktü en derin yanıma
Bir kuş geçer bazen insanın içinden
Bir isim düşer kalbin eşiğinden
Ben seni çağırmam artık yüksek sesle
Rüzgâr bilir yerini, sessizliğimden
Hüzün göç etti içimin semasına
Kanat sesleri değdi yalnızlığıma
Sen, uzak bir yıldız gibi susarken
Gece çöktü en derin yanıma
Bir kuş geçer bazen insanın içinden
Bir isim düşer kalbin eşiğinden
Ben seni çağırmam artık yüksek sesle
Rüzgâr bilir yerini, sessizliğimden