Bir akşamüstü, rüzgârın sesinde
Adını duydum kırık bir hecede
Yollar sustu, şehir yorgundu
Sen yoktun… ama her yerdeydin
Elimde bir papatya, yaprak yaprak
“Seviyor mu?” diye bölünmüş zaman
Her cevap biraz daha eksiltti
İçimde kalan son ihtimali
Papatyanın gölgesinde kaldım ben
Aşkı sayarken kaybettim kendimi
Her “seviyor” bir umut, her “sevmiyor” yara
Kalbim sahnede… sen son perde
Papatyanın gölgesinde kaldım ben
Aşkı sayarken kaybettim kendimi
Her “seviyor” bir umut, her “sevmiyor” yara
Kalbim sahnede… sen son perde
Sokak lambaları bile titrerken
Gölgenle kavga ettim gecelerce
Bir yanım seni tanrım sandı
Bir yanım inkâr etti gerçeği
Kırık aynalarda yüzüm çoğaldı
Hangisi bendim, hangisi sensin?
Papatyanın her düşen yaprağında
Bir parçam daha yok oldu sessizce
“Seviyor… sevmiyor…”
Bir kader gibi tekrarlandı
“Seviyor… sevmiyor…”
Kalbim sana zincirlendi
(Koro)
Aşk bir oyun değil!
Aşk bir yangın!
Küllerinden doğar ya da seni yakar!
Papatyanın gölgesinde yandım ben
Her yaprakta biraz daha eksildim
Bir umutla bir umutsuzluk arasında
Seni sevmek… en büyük trajedim
Papatyanın gölgesinde kaldım ben
Aşkı sayarken kaybettim kendimi
Her “seviyor” bir umut, her “sevmiyor” yara
Kalbim sahnede… sen son perde
Son yaprak düştü avuçlarımdan
Cevap sessizlikti, yankıydı sadece
Ne bir “evet” kaldı, ne bir “hayır”
Sadece sen… ve sensizliğin
Papatya kurudu, zaman dondu
Aşk sahneden indi usulca
Perde kapandı, ışıklar söndü
Ama içimde oyun bitmedi hâlâ
Belki bir gün, başka bir baharda
Yeni bir papatya doğar içimde
Ama ben hep hatırlarım seni
Bir çiçeğin masum yalanında…
Papatyanın gölgesinde yandım ben
Her yaprakta biraz daha eksildim
Bir umutla bir umutsuzluk arasında
Seni sevmek… en büyük trajedim
Papatyanın gölgesinde kaldım ben
Aşkı sayarken kaybettim kendimi
Her “seviyor” bir umut, her “sevmiyor” yara
Kalbim sahnede… sen son perde
Papatyanın gölgesinde yandım ben
Her yaprakta biraz daha eksildim
Bir umutla bir umutsuzluk arasında
Seni sevmek… en büyük trajedim
Papatyanın gölgesinde kaldım ben
Aşkı sayarken kaybettim kendimi
Her “seviyor” bir umut, her “sevmiyor” yara
Kalbim sahnede… sen son perde
Papatyanın gölgesinde yandım ben
Her yaprakta biraz daha eksildim
Bir umutla bir umutsuzluk arasında
Seni sevmek… en büyük trajedim
Papatyanın gölgesinde kaldım ben
Aşkı sayarken kaybettim kendimi
Her “seviyor” bir umut, her “sevmiyor” yara
Kalbim sahnede… sen son perde