ForumAdası Genel Sohbet

[Dua ']

Zeze kullanıcısının gönderdiği mesajdan alıntı

Aslında mutsuzluklar yetinmeyi bilmemekten ileri geliyor. Baktığımızda belki kendimize göre öyle çok aşırı mükemmel hayatlarımız yok. Daha iyisiyle kıyaslarız hep. Ama mutlulukta biraz sahip olduğun değerlerin kıymetini bilmekten geçiyor.

Şu an baktığımda herkesin her şeyi var ve bir doyumsuzluk söz konusu. Ve günümüzde artık bu durum çığrından çıktı.

Farklı bir konuya geçicem ama...
Eskiden de vardı tüketim mesela fakat ben pandeminin dünyanın şartlarını ve insanların yaşam koşullarını çok değiştirdiğini düşünüyorum.

Pandemi de evde kalmak, insanları psikolojik olarak yemeye odakladı. Ve gereksiz ilaç ve vitamin alımları vs. İnsanların kimyası da bozuldu.

Bizden sonrakilerin Allah yardımcısı olsun diyorum ben. Biz yine iyi kötü bir şekilde büyüdük. Doğan çocuklar bile doyumsuzluğun içine büyüyor. Anneler sanki çocuk eksik kalacakmış gibi her şeyi alıyorlar. Çocukken benim konuşan bebeğim olmadı da eksik mi kaldım. Aksine sokaklarda büyüdüğüm için mutluyum.

Bu yüzden ne yaşarsam yaşayayım, üzüldüğüm anlar olsa da, halime isyan etmeye utanıyorum açıkçası

Evet, çok haklısın. Bilmiyorum biz de ebeveyn olsak belki bu şekilde düşüneceğiz, hiçbirşeyleri eksik olmayacak. Geçen bi arkadaşımla konuşurken söyledim şimdi de aklıma geldi. Bütün insanların "özellikle pandemiden sonra" kontrollü bir şekilde psikolog muayenesinden geçmeli. Ne bilim bi kbb, dahiliye, ortapediye gidilir gibi tüm insanların belli süreler içinde psikilojilerine baktırmaları gerek. Misal yeni ehliyet alanlar, veya okula başlayanlar, evlenenler, boşananlar, çocuğu olanlar, 40 yaş üstü falan, liste böyle uzar gider