Şuan çalıştığım şirkette evlenmeden önce çalışırken yönetici değildim evlendikten sonra oldum ve biz sevgiliyken gittiğim spor salonunda fitness antranörlüğü yapıyordum.. Eşim eğitim verdiğim öğrenciler ve üyeleri çok ciddi kıskanıyordu.. Spordan çok ona vakit ayırmamı istiyordu.. Ve evlilik öyle bir şeydir ki sorumluluk alırsınız koşuşturursunuz hep sürekli bir şeyler çıkar kendinize vaktiniz kalmaz.. Sporu bırakmış oldum böylelikle.. Bu bence kendimden verdiğim büyük bir ödün..
Onun dışında arkadaşlarınla eskisi gibi takılmamak.. Gittiğin yerleri seçmek.. Çünkü artık hayatında bir eşin var.. Her ortama gidemezsin.. Bakmakla yükümlü olduğun bir ev ve eşin var.. Gidersen yaparsan yakışmaz..
İşin sonunda kavga olay gürültü olacak işlere müdahil olmamak uzaklaşmak bazı şeyleri içinde tutabilmek yine verdiğim bir taviz..
Sigarayı stresli bir hayatım olduğu için bırakamam mesela.. Alkolü de bırakamam.. Zorla uyuyamam.. Veya içimden gelmediği bir şeyi asla yapmam.. Benim için bu durumlar değiştirilemez.. Yoksa onun haricinde çok kolay bir insan olduğumu düşünüyorum..














Ağaç şeklinde