45Beğeniler
Yanıt: Senli Hislerim!
Bir Karadeniz türküsü var ya hani,
"Hey gidi Karadeniz doldi da taşamadi" diyor...
Benim de yüreğum doldi da taşamadi...
Hep seninleydim bugün. Sen bilmezsin ama hayalin yanıbaşımdaydı.
İlk buluştuğumuz daha doğrusu oturduğumuz yerlerden geçtim. Anılarımızı yad ettim senden gizli.
Ama cesaret edemedim içeri girmeye. Oturduğumuz masaya gidip oturamadım. Yapamadım o kadarını. Uzaktan oturduğumuz yeri seyrettim sessizce. O ilk telaşların, heyecanın mutluluğu hiç çıkmıyor aklımdan. İçim öyle kabardı ki, gözlerim de doldu. Biliyorsun o cadde baya kalabalık, arabalar vızır vızır. Yoldan geçenler fark etmesin diye gökyüzüne çevirdim kafamı. Şarkı da ki gibi, doldu yüreğim ama taşamadi...
Hava da yağmurluydu, tam matem havasıydı, kasvetli, karanlık. Seninle buluştuğumuzda da yağmurluydu, koca şemsiyeyi yanımda taşımıştımda yağmamıştı. Ama o zaman havada aşk kokusu vardı, bu kez sensizdim.
Sensizlik çöreklendi kalbimin ta en orta yerine...
Kalabalık yalnızlık derler ya, cadde kalabalık olsa da herkes kendi derdinde kimsenin beni fark ettiğini de sanmıyorum.
Zaten ben hemen kızarıyorum biliyorsun, yoksa kolay gizleyemezdim hüznümü.
İnsanların kafasının içindekilerden kimsenin kimseyi gördüğü yok. Misal o koca caddede tek sen ve bendik. Kulaklarını çınlattık biraz kalbimle.
Hava baya soğumuş farkında değildim. Sonra titrerken fark ettim kendimi. Senle ilk buluştuğumuzda da çok üşüyordum. Titrer gibiydim ve ellerin sıcacıktı. Ellerini ilk orada hissetmiştim. Üşümem geçmese de kalbim ısınmıştı.
Ama bu kez ellerin yoktu
Ve kalbim çok üşüdü benim...
Kalbimi orada bıraktım ben bugün.
O anıların arasında seni aradı saatlerce...
Bir sen yoktun,
Her şey, tüm anılar yerli yerindeydi,
Ama sen yoktun işte...
Epey yürüdüm, yürüdüm, yürüdüm...
Bıraksam ayaklarım beni fizana kadar götürürdü.
Yürüdükçe hayal ettim, hayal ettikçe anıları yaşattım bugün.
Acıların üstüne gittim biraz.
Eski günler geri gelir mi bilmem
Ama ne içimde ki bu özlem diner,
Ne de bu yangın söner bilirim...
Ben, bizi çok özledim...
Barış Manço şarkısıyla bitireyim satırlarımı...
"Dün yine yapayalnız dolaştım yollarda
Yağmurlarda ıslanan bomboş sokaklarda
Gözlerimde yaş, kalbimde sızı, unutmadım seni
Unutamadım, unutamadım, ne olur anla beni"
"Hey gidi Karadeniz doldi da taşamadi" diyor...
Benim de yüreğum doldi da taşamadi...
Hep seninleydim bugün. Sen bilmezsin ama hayalin yanıbaşımdaydı.
İlk buluştuğumuz daha doğrusu oturduğumuz yerlerden geçtim. Anılarımızı yad ettim senden gizli.
Ama cesaret edemedim içeri girmeye. Oturduğumuz masaya gidip oturamadım. Yapamadım o kadarını. Uzaktan oturduğumuz yeri seyrettim sessizce. O ilk telaşların, heyecanın mutluluğu hiç çıkmıyor aklımdan. İçim öyle kabardı ki, gözlerim de doldu. Biliyorsun o cadde baya kalabalık, arabalar vızır vızır. Yoldan geçenler fark etmesin diye gökyüzüne çevirdim kafamı. Şarkı da ki gibi, doldu yüreğim ama taşamadi...
Hava da yağmurluydu, tam matem havasıydı, kasvetli, karanlık. Seninle buluştuğumuzda da yağmurluydu, koca şemsiyeyi yanımda taşımıştımda yağmamıştı. Ama o zaman havada aşk kokusu vardı, bu kez sensizdim.
Sensizlik çöreklendi kalbimin ta en orta yerine...
Kalabalık yalnızlık derler ya, cadde kalabalık olsa da herkes kendi derdinde kimsenin beni fark ettiğini de sanmıyorum.
Zaten ben hemen kızarıyorum biliyorsun, yoksa kolay gizleyemezdim hüznümü.
İnsanların kafasının içindekilerden kimsenin kimseyi gördüğü yok. Misal o koca caddede tek sen ve bendik. Kulaklarını çınlattık biraz kalbimle.
Hava baya soğumuş farkında değildim. Sonra titrerken fark ettim kendimi. Senle ilk buluştuğumuzda da çok üşüyordum. Titrer gibiydim ve ellerin sıcacıktı. Ellerini ilk orada hissetmiştim. Üşümem geçmese de kalbim ısınmıştı.
Ama bu kez ellerin yoktu
Ve kalbim çok üşüdü benim...
Kalbimi orada bıraktım ben bugün.
O anıların arasında seni aradı saatlerce...
Bir sen yoktun,
Her şey, tüm anılar yerli yerindeydi,
Ama sen yoktun işte...
Epey yürüdüm, yürüdüm, yürüdüm...
Bıraksam ayaklarım beni fizana kadar götürürdü.
Yürüdükçe hayal ettim, hayal ettikçe anıları yaşattım bugün.
Acıların üstüne gittim biraz.
Eski günler geri gelir mi bilmem
Ama ne içimde ki bu özlem diner,
Ne de bu yangın söner bilirim...
Ben, bizi çok özledim...
Barış Manço şarkısıyla bitireyim satırlarımı...
"Dün yine yapayalnız dolaştım yollarda
Yağmurlarda ıslanan bomboş sokaklarda
Gözlerimde yaş, kalbimde sızı, unutmadım seni
Unutamadım, unutamadım, ne olur anla beni"
Hybrid şeklinde göster
