Tebeşir tozları havada asılı, bir hayalet gibi
Sıramda oturuyorum, önümde bir geometri labirenti
Sen en öndesin, ışığın altında, her sorunun cevabı dudaklarında
Bense bir gölgeyim, denklemlerin arkasına saklanan o dahi çocuk
Zihnimiz yarışıyor, ama kalbim çoktan geride kaldı.
Ah, siyah önlüklerin içindeki o beyaz sessizlik
Sen en yüksek notu aldın, ben ise en derin kederi
Mürekkebe bulanmış parmaklarım, yazamadığım itiraflar
İki paralel doğruyduk biz bu köhne sınıfta
Sonsuza uzanan, ama asla kesişemeyen.
Zil çalıyor, bir mezar sessizliği dağılıyor koridorlara
Çantamda ağır kitaplar, ruhumda söyleyemediğim o yara
Gözlerin kitap sayfalarında, benimkiler ise senin ensende
Başarın bir kale duvarı, aşamadığım o soğuk mermer
Aynı soruları çözdük, ama farklı dünyalarda kaybolduk.
Ah, siyah önlüklerin içindeki o beyaz sessizlik
Sen en yüksek notu aldın, ben ise en derin kederi
Mürekkebe bulanmış parmaklarım, yazamadığım itiraflar
İki paralel doğruyduk biz bu köhne sınıfta
Sonsuza uzanan, ama asla kesişemeyen.
Ah, siyah önlüklerin içindeki o beyaz sessizlik
Sen en yüksek notu aldın, ben ise en derin kederi
Mürekkebe bulanmış parmaklarım, yazamadığım itiraflar
İki paralel doğruyduk biz bu köhne sınıfta
Sonsuza uzanan, ama asla kesişemeyen.
Sınav kağıtları hışırdıyor, zamanın tiktakları durdu
Ben senin zekana aşıktım, sen ise mükemmel bir kurgu
Dudaklarım mühürlü, bir ortaçağ efsanesi gibi
Sana ulaşmak, güneşe dokunmak kadar imkansız ve gizli.
Yıllar geçti, sınıflar boşaldı, o okul yıkıldı belki
Ama o çocuk hala o sırada, elinde bitmemiş bir şiirle bekliyor
Sen hala o kusursuz birincisin, ben ise karanlıkta kalan ikincin
Hiç söylenmedi o sözler...
Hepsi tozlu birer formül olarak kaldı, kalbinin kuytusunda.
Ah, siyah önlüklerin içindeki o beyaz sessizlik
Sen en yüksek notu aldın, ben ise en derin kederi
Mürekkebe bulanmış parmaklarım, yazamadığım itiraflar
İki paralel doğruyduk biz bu köhne sınıfta
Sonsuza uzanan, ama asla kesişemeyen.
Ah, siyah önlüklerin içindeki o beyaz sessizlik
Sen en yüksek notu aldın, ben ise en derin kederi
Mürekkebe bulanmış parmaklarım, yazamadığım itiraflar
İki paralel doğruyduk biz bu köhne sınıfta
Sonsuza uzanan, ama asla kesişemeyen.














Ağaç şeklinde