
İçimde ki o küçük kızı hep kaybetmekten çok korkardım...
Şimdi o küçük kız öyle çok mutlu ki...
Elbette hayatın akışında zaman zaman üzüldüğüm, kızdığım anlar oluyor.
Bazen de hayat telaşıyla gelen o yorgunluğun bıraktığı o hiçbir şey yapmama isteği yerleşiyor içime...
Ama o küçük kız tüm bunların uzağında, hayalleriyle meşgul...
Kırılan yanlarını onarıp, çocuksu sevinçlere dönüştüren,
Kalbini sarıp sarmalayan, koruyan, sarıldığı kalp; içimdeki o küçük kızın yolunu aydınlatan ışığı...
Büyüme korkusu olmadan,
Yarınların umuduyla, kalbi çok huzurlu...
Ve o benim de mutluluk sebebim, hayata bakışım, aynam, ruhum, her şeyim...



74Beğeniler










Hybrid şeklinde göster
