Yapay Zekaya Bestelettiğim Şarkı - Papatyanın Gölgesinde

**Mezarkabul** · 14 Nisan 2026, 20:46

Bir akşamüstü, rüzgârın sesinde
Adını duydum kırık bir hecede
Yollar sustu, şehir yorgundu
Sen yoktun… ama her yerdeydin
Elimde bir papatya, yaprak yaprak
“Seviyor mu?” diye bölünmüş zaman
Her cevap biraz daha eksiltti
İçimde kalan son ihtimali

Papatyanın gölgesinde kaldım ben
Aşkı sayarken kaybettim kendimi
Her “seviyor” bir umut, her “sevmiyor” yara
Kalbim sahnede… sen son perde
Papatyanın gölgesinde kaldım ben
Aşkı sayarken kaybettim kendimi
Her “seviyor” bir umut, her “sevmiyor” yara
Kalbim sahnede… sen son perde

Sokak lambaları bile titrerken
Gölgenle kavga ettim gecelerce
Bir yanım seni tanrım sandı
Bir yanım inkâr etti gerçeği
Kırık aynalarda yüzüm çoğaldı
Hangisi bendim, hangisi sensin?
Papatyanın her düşen yaprağında
Bir parçam daha yok oldu sessizce

“Seviyor… sevmiyor…”
Bir kader gibi tekrarlandı
“Seviyor… sevmiyor…”
Kalbim sana zincirlendi
(Koro)
Aşk bir oyun değil!
Aşk bir yangın!
Küllerinden doğar ya da seni yakar!

Papatyanın gölgesinde yandım ben
Her yaprakta biraz daha eksildim
Bir umutla bir umutsuzluk arasında
Seni sevmek… en büyük trajedim
Papatyanın gölgesinde kaldım ben
Aşkı sayarken kaybettim kendimi
Her “seviyor” bir umut, her “sevmiyor” yara
Kalbim sahnede… sen son perde

Son yaprak düştü avuçlarımdan
Cevap sessizlikti, yankıydı sadece
Ne bir “evet” kaldı, ne bir “hayır”
Sadece sen… ve sensizliğin
Papatya kurudu, zaman dondu
Aşk sahneden indi usulca
Perde kapandı, ışıklar söndü
Ama içimde oyun bitmedi hâlâ

Belki bir gün, başka bir baharda
Yeni bir papatya doğar içimde
Ama ben hep hatırlarım seni
Bir çiçeğin masum yalanında…

Papatyanın gölgesinde yandım ben
Her yaprakta biraz daha eksildim
Bir umutla bir umutsuzluk arasında
Seni sevmek… en büyük trajedim
Papatyanın gölgesinde kaldım ben
Aşkı sayarken kaybettim kendimi
Her “seviyor” bir umut, her “sevmiyor” yara
Kalbim sahnede… sen son perde
Papatyanın gölgesinde yandım ben
Her yaprakta biraz daha eksildim
Bir umutla bir umutsuzluk arasında
Seni sevmek… en büyük trajedim
Papatyanın gölgesinde kaldım ben
Aşkı sayarken kaybettim kendimi
Her “seviyor” bir umut, her “sevmiyor” yara
Kalbim sahnede… sen son perde
Papatyanın gölgesinde yandım ben
Her yaprakta biraz daha eksildim
Bir umutla bir umutsuzluk arasında
Seni sevmek… en büyük trajedim
Papatyanın gölgesinde kaldım ben
Aşkı sayarken kaybettim kendimi
Her “seviyor” bir umut, her “sevmiyor” yara
Kalbim sahnede… sen son perde

Benzer Konular:

14 Nisan 2026, 20:46	#1
Çevrimdışı Mezarkabul Kullanıcıların profil bilgileri ziyaretçilere gizlidir.	Yapay Zekaya Bestelettiğim Şarkı - Papatyanın Gölgesinde Yapay Zekaya Bestelettiğim Şarkı - Papatyanın Gölgesinde Bir akşamüstü, rüzgârın sesinde Adını duydum kırık bir hecede Yollar sustu, şehir yorgundu Sen yoktun… ama her yerdeydin Elimde bir papatya, yaprak yaprak “Seviyor mu?” diye bölünmüş zaman Her cevap biraz daha eksiltti İçimde kalan son ihtimali Papatyanın gölgesinde kaldım ben Aşkı sayarken kaybettim kendimi Her “seviyor” bir umut, her “sevmiyor” yara Kalbim sahnede… sen son perde Papatyanın gölgesinde kaldım ben Aşkı sayarken kaybettim kendimi Her “seviyor” bir umut, her “sevmiyor” yara Kalbim sahnede… sen son perde Sokak lambaları bile titrerken Gölgenle kavga ettim gecelerce Bir yanım seni tanrım sandı Bir yanım inkâr etti gerçeği Kırık aynalarda yüzüm çoğaldı Hangisi bendim, hangisi sensin? Papatyanın her düşen yaprağında Bir parçam daha yok oldu sessizce “Seviyor… sevmiyor…” Bir kader gibi tekrarlandı “Seviyor… sevmiyor…” Kalbim sana zincirlendi (Koro) Aşk bir oyun değil! Aşk bir yangın! Küllerinden doğar ya da seni yakar! Papatyanın gölgesinde yandım ben Her yaprakta biraz daha eksildim Bir umutla bir umutsuzluk arasında Seni sevmek… en büyük trajedim Papatyanın gölgesinde kaldım ben Aşkı sayarken kaybettim kendimi Her “seviyor” bir umut, her “sevmiyor” yara Kalbim sahnede… sen son perde Son yaprak düştü avuçlarımdan Cevap sessizlikti, yankıydı sadece Ne bir “evet” kaldı, ne bir “hayır” Sadece sen… ve sensizliğin Papatya kurudu, zaman dondu Aşk sahneden indi usulca Perde kapandı, ışıklar söndü Ama içimde oyun bitmedi hâlâ Belki bir gün, başka bir baharda Yeni bir papatya doğar içimde Ama ben hep hatırlarım seni Bir çiçeğin masum yalanında… Papatyanın gölgesinde yandım ben Her yaprakta biraz daha eksildim Bir umutla bir umutsuzluk arasında Seni sevmek… en büyük trajedim Papatyanın gölgesinde kaldım ben Aşkı sayarken kaybettim kendimi Her “seviyor” bir umut, her “sevmiyor” yara Kalbim sahnede… sen son perde Papatyanın gölgesinde yandım ben Her yaprakta biraz daha eksildim Bir umutla bir umutsuzluk arasında Seni sevmek… en büyük trajedim Papatyanın gölgesinde kaldım ben Aşkı sayarken kaybettim kendimi Her “seviyor” bir umut, her “sevmiyor” yara Kalbim sahnede… sen son perde Papatyanın gölgesinde yandım ben Her yaprakta biraz daha eksildim Bir umutla bir umutsuzluk arasında Seni sevmek… en büyük trajedim Papatyanın gölgesinde kaldım ben Aşkı sayarken kaybettim kendimi Her “seviyor” bir umut, her “sevmiyor” yara Kalbim sahnede… sen son perde Benzer Konular: Yapay Zekaya Bestelettiğim Şarkı - Notre Dame'ın Kamburu 2 Yapay Zekaya Bestelettiğim Şarkı - Notre Dame'ın Kamburu Yapay Zekaya Bestelettiğim Şarkı - Küçük Prensesim 5 Yaşında Yapay Zekaya Bestelettiğim Şarkı - Kavuşamadık Yapay Zekaya Bestelettiğim Şarkı - O Sebep Sensin Paylaş Share this post on Digg Del.icio.us Technorati Twitter
	Alıntı

Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 konuk)

Yapay Zekaya Bestelettiğim Şarkı - Papatyanın Gölgesinde

Müzik dünyasıyla ilgili bütün haberlerin, şarkı ve albüm bilgilerinin paylaşılacağı bölümdür.