Yapay Zekaya Bestelettiğim Şarkı - Küllerden Doğan Düş

Sessiz aynalarda yüzüm kırılır
Zaman, ellerimde küle dönüşür
Bir çocuğun düşü gibi kayıp yıllar
Göğe savrulur suskun dualar...


Duvarlarda yankı eski çığlıklar
Gençliğim bir hayalet gibi ağlar
Her adımda biraz daha çökerken gece
Ruhum zincirlenmiş karanlık bir hece

Gözlerimde sönmüş yıldız izleri
Taşıyorum içimde bin ölü nehri
Ama küllerin altında hâlâ kor var
Yıkılmış kalbimde asi bir bahar


Duy beni ey sonsuz gökyüzü
Kır zincirleri, sustur ölümü
Bir çığlık yükselir zamanın içinden
Yeniden doğmak için derinlerden


Haykır göklere, düşlerin ölmesin!
Karanlık çağırsa da teslim olmasın!
Kanatlarını aç bu yanmış dünyada
Ruhun hâlâ yanıyor yıldızlarla!

Yüksel küllerden, kır kaderini!
Gece boğamaz sonsuz ateşini!
Bir gün bütün zincirler parçalanır
Ve düşlerin sonsuza kadar yaşar!


Saatler mezar taşları gibi suskun
Her nefeste biraz daha yorgunum
Aynalarda yabancı bir yüz büyür
İçimde unutulmuş çocuk ölür

Fakat uzaklarda bir melodi var
Beni çağıran kadim bir diyar
Kayıp umutlar yeniden doğrulur
En karanlık an şafağa savrulur


Ahhh...
Gölgeler içinde yürüdüm yalnız
Ahhh...
Küllerimden doğar sonsuz yıldız


“Ignis animae… eterna vox…”
“Rise through the fire… rise beyond loss…”


Haykır göklere, düşlerin ölmesin!
Fırtınalar kopsa da kalbin eğilmesin!
Göğsünde taşıdığın o kutsal ateş
Karanlığı deler, sonsuza erişir!

Yüksel küllerden, ey kayıp ruh!
Geceyi parçala, duyulsun uğultun!
Çünkü insan düş kurduğu sürece
Ölüm bile diz çöker sonsuzluğa!


Bir düş kaldı geriye
Küllerin arasında...
Ve o düş hâlâ
Göğe yükseliyor...