Günün Şiiri

bende hiç tükenmez bir hayat vardı
kırlara yayılan ilkbahar gibi
kalbim hiç durmadan hızla çarpardı
göğsümün içinde ateş var gibi

başını göğsüme sakla sevgilim
güzel saçlarında dolaşsın elim
bir gün ağlayalım, bir gün gülelim
sevişen yaramaz çocuklar gibi

-sabahattin ali -

ne kadar
beraber geçmiş günlerimiz var;
senin
ve benim
en güzel günlerimiz..
kalbimin kanıyla götüreceğim
ebediyete
ben o günleri..

nazım hikmet - sen

desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır,
rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor,
sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,
ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,
sende kopardım çiçeklerin en solmazını,
toprakların en bereketlisini sende sürdüm,
sende tattım yemişlerin cümlesini.

desem ki sen benim için;
hava kadar lazım,
ekmek kadar mübarek,
su gibi aziz bir şeysin;
nimettensin, nimettensin!
desem ki...
inan bana sevgilim inan,
evimde şenliksin, bahçemde bahar;
ve soframda en eski şarap.
ben sende yaşıyorum,
sen bende hüküm sürmektesin.
bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
rüzgarlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.
günlerden sonra bir gün,
şayet sesimi fark edemezsen,
rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden,
bil ki ölmüşüm.
fakat yine üzülme, müsterih ol;
kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini,
ve neden sonra
tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede,
hatırla ki mahşer günüdür
ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.

cahit sıtkı tarancı

yalnızlık
kuş uçmaz, kervan geçmez bir yerdesin.
su olsan kimse içmez,
yol olsan kimse geçmez,
elin adamı ne anlar senden?
çıkarsın bir dağ başına,
bir ağaç bulursun
tellersin pullarsın
gelin eylersin.
bir de bulutları görürsün,bir de bulutları görürsün
bir de bulutları görürsün
köpürmüş gelen bulutları
başka ne gelir elden?
çın çın ötüyor yüreğimin kökünde şu dünyanın ıssızlığı
tanrı kimsenin başına vermesin böyle bir yalnızlığı!

yaşar kemal

“ey sevgili uzatma dünya sürgünümü benim.”

sakın kader deme kaderin üstünde bir kader vardır
ne yapsalar boş göklerden gelen bir karar vardır

ey sevgili
uzatma dünya sürgünümü benim
ülkendeki kuşlardan ne haber vardır
mezarlardan bile yükselen bir bahar vardır
aşk celladından ne çıkar madem ki yar vardır

yoktan da vardan da ötede bir var vardır

hep suç bende değil beni yakıp yıkan bir nazar vardır
o şarkıya özenip söylenecek mısralar vardır

sakın kader deme kaderin üstünde bir kader vardır
ne yapsalar boş göklerden gelen bir karar vardır

gün batsa ne olur geceyi onaran bir mimar vardır
yanmışsam külümden yapılan bir hisar vardır
yenilgi yenilgi büyüyen bir zafer vardır
sırların sırrına ermek için sende anahtar vardır

bir umud bir yarına adını çiziyordu.
bir yarın bir olur’a adını çiziyordu.
binlerce belki geçiyordu geceden..
bir bekleyiş bir yitişe adını çiziyordu..

özdemir asaf

elindi senin sevgilin
her daim dilinde değildi.
sonra bir şey oldu ve sen durdun
sonra az da olsa zaman durdu.
kıpırdamadı akrep, yel, kovan biz el eleyken
susmalıydık, sustukça derinleşiyordu.
bazen konuşmak çözmüyor.
kopmuyor da sarılı saçların yastıktan,
ne kopuyor ne de gidiyor hayal.
ve kuşlar uçuyor gözlerde, görünmeyen
bazen konuşmak yetmiyor.
konuşmayalım.

mustafa koruk

fazla kurcalamayın hayatı,
sağlığınız yerindeyse,
vicdanınız temizse,
yüreğiniz de güzelse..
yaşayın gitsin işte..
gerisi laf ola, beri gele..
hayat bu kadar basit bir hadise..

can yücel

"soyunun ugradigi bütün felaketlere
yas tutacak kadar uzun olsun ömrün
insan kalbinin bütün afetlerini yasayasın
sonsuza dek uyku haram olsun nankör gözlerine
dostlarinin ihaneti, sevdiklerinin nefreti,
arkadaslarinin kallesligi
hayatinin zenginligi olsun
arafta kalsin ruhun ve bedenin
ölümün kuytusunda kalmis gölgeni
yeryüzünün ve gökyüzünün
bütün kötülükleri kusatsin
o kadar uzun yasa
o kadar uzun yasa ki
görmedigin zulüm, çekmedigin kahır
duymadigin acı, ugramadığın bela kalmasın
o kadar uzun yasa
o kadar uzun yasa ki yüreğin duyabilecegi bütün aciları
gözün görebilecegi bütün zulümleri
aklin hayal edebilecegi bütün iskenceleri
duyasin, göresin, bilesin!
o kadar uzun yasa
o kadar uzun yasa ki
bütün sevdiklerinin ölümlerini görsün gözlerin
bütün yakinlarinin yikimlarina yansin yüregin
o kadar uzun yasa
o kadar uzun yasa ki
ölüm senin için en büyük mutluluk olsun
o kadar uzun yasa ki
o kadar!"

murathan mungan

kaç yıl sevilir insan...
kaç yıldan sonra unutulur...
gidince mi...
ölünce mi...
yeni biri hayatına girince mi...
kaç yıl sürer bi sevda...
kaç ayrılıktan sonra vazgeçer insan sevmekten...
kaç ihanet soğutur yüreği...
kaç ağlamadan sonra diner öfkesi...
kaç kere sever bi insan...
kaç terkedilişten sonra korkar başlangıçlardan...
kaç bahara aldanır...
kaç geceye sığınır ve kaç şarkıya...
insan kaç defa yorulur...